http://miratcanbayrak.blogspot.com

dan devam ediyorum. Becerebilirsem buradaki yazıları oraya taşıyacağım yakın zamanda.

Evet balkondan sarkan peluş ayı :S

Bu konuyu bu kadar erkenden ele aldığınız ve şimdiden kafa yorduğunuz için teşekkürler

Duymuşsunuzdur bu gün doğalgaza son gelen zamla, son 10 ayda doğalgaza yapılan toplam zam oranı %82 oldu. Saçını başını yolası geliyor insanın herkes öfkeli.. Millet kışı nasıl geçireceğini düşünüyor kara kara. Hadi seni beni geç, bu ülkenin fabrikaları var, doğalgazı elektriği su gibi kullanmak zorunda olan ülkenin maddi omurgaları o fabrikalar…. Elektriğe aban, suya aban, doğalgaza aban, osuruktan bile vergi al, bir firmanın yaşamasını filizlenmesini dünyanın en zor işi haline getir sonra nefes almasına izin vermediğin ekonomi tavuğunun altına bak yumurta varmı diye. Bu denklem bu kadar basit iken göremiyorlarsa bu işi yapanlar ya zekaları geridir ya da bu işin içinde bir kötü niyet vardır!!

Açık söyleyeyim ben mekanizmanın başındaki adam olsam korkarım yahu böyle birşey yapmaya. Neden korkarım? linç edilmekten korkarım, ayaklanma çıkmasından korkarım, trilyon kere bed dua yiyip belamı bulmaktan korkarım.. uzar gider bu liste.. Yahu nasıl bir cesaret bu? Tepki gösteremeyen, “hop bilader nabıyon”  diyemeyen bizmiyiz yoksa? Belkide öyle.. Ahali Facebookda gurup kurar şimdi “Doğalgaz Zammını Kınıyoruz!!” diye.. aferin… birşey yapmalı…

Vezirler padişahın huzuruna çıkmışlar “padişahım hazinede para kalmadı. yeni vergilere ihtiyacımız var” demişler.
padişah kavuğunun altında kafasını kaşımış:
-eeee! ne vergisi koyalım ? demiş.
vezir:
-köprülere adam koyalım, geçenden bir akçe alsınlar!
padişah
-tamam, demiş.
aradan belli bir süre geçtikten sonra padişah vezirlere sormuş:
-halktan tepki var mı?
-hiç bir tepki yok!
-iyi o zaman diğer tarafınada adam koyun, çıkandanda bir akçe alsın!
aradan yine bir süre geçmiş; padişah yine vezirlerine sormuş…
-var mı halktan bir şikayet?
-yok.
padişah:
- o zaman köprülerin ortasınada birer adam koyun, gelip geçeni becersin!
bir süre sonra padişah vezirlerini çağırmış.
-köyün birine gidelim, halkı dinleyelim hele bir demiş.
gitmişler köye, padişah sormuş.
-var mı şikayeti olan?
ses yok.
padişah:
-var mı şikayet? konuşun yoksa, taş üstünde taş, omuz üstünde baş bırakmayacağım, diye gürleyince arkalardan cılız bir ses duyulmuş.
-padişahım , o köprünün ortasındaki adam var ya!
-eeeee! demiş padişah
-akşamları çok kalabalık oluyor, sıra uzuyor bir adam daha koysanız

Daha yakından…

Bu arada dikkati pür olanlar hatırlayacaktır kendisinin bir resmini Gimp ile ilgili bir yazımda kullanmıştım.

kaynak : http://ezberci.blogspot.com/

“Tütüncüde NE yapacaksınız beyim?” diye sorar taksi şöförü.

- Sigara alacaktm…
- Sigaraları artık camilerde satıyorlar beyim…
- Camide mi? Yahu cami Allah’ın evidir, oraya ibadet etmeye gidilmez mi?
- Hayır beyim, ibadet için artık üniversiteye gidiliyor…
- Allah Allah! Peki O zaman egitim nerede yapılıyor?
- Egitim hapiste yapılıyor beyim…
- Hapiste hırsızlar yok mu?
- Hırsızlar iktidarda beyim…

Karşısında mavi kirli deniz, gökyüzünün mavisinin soluklaştığı yerde ufku oluşturuyordu, arkasında pis, çer çöple dolu kayalıklar vardı. Rüzgar sayesinde sinekler rahatsız edemiyordu onu. Konsalar bile eline yüzüne fazla duramıyorlardı. Üzerine küçük gelen montu , patlak bez ayakkabıları ve yüzüne yakışmayan sert bir bakışı vardı.

Çok karmaşık şeyler düşündüğünü sanmıyorum ama halinden içinden çıkamadığı bir şey olduğu belliydi. Belki annesini falan özlemişti bilemiyorum… Montunu çıkarıp omzuna koydu yere oturdu, bir sigara yaktı. Daha yaşın kaç diye sinirlenemedim bu sefer. Şakaklarının biraz gerisindeki saçlar dökülmüştü. Esmer teninin en beyaz olduğu nokta burasıydı sanırım.

Kibrit çöpünü daha sönmeden satmak için topladığı çöplerin olduğu arabanın üzerine fırlattı. Kaybedecek tek şeyi oydu ya belki inadından yaptı. O da olmasın da tam olsun diye isyan etti galiba kendi kendine…

Yanına iyice yaklaştım oturup kulağımı iyice açtım. Bir şeyler dilemesini bekledim… küçük bir iyiliği hak ediyordu. Benim yöntemim budur. Birilerinin karşısına geçip dile benden ne dilersen demeyi çok çocuksu bulurum. Beklerim ve bir şeyi gerçekten istediğini hissettiğim zaman yapıveririm.

(İnsanlar garip. Birine ne dilersen dile demiştim , bana inanmayıp memelerle dolu bir havuzda yüzdür o zaman beni demişti. Sonra ne mi oldu? aklını kaçırdı tabii ki… o günden beri bu şekilde yapıyorum)

Bir süre bekledim ama bir şey söylemedi. Sanırım memnundu halinden. Tamam, öyle olsun… dedim tam kalkıyordum “dur” dedi “gitme…”

Sert bakışlı demiştim ama sesinin tonu onun çocukluğunu ele veriyordu. Dalgalarla birlikte üzerine hücum eden rüzgar beceriksizce içtiği sigaranın dumanının gözüne girmesini sağlıyordu.

- Başarabilecek miyim?

diye sordu. Beni bir şekilde görmüştü ama ne olduğumu bilmiyordu. O yüzden geleceği görebileceğimi düşünmüştü sanırım. Gerçi bende bilmiyorum, yani tanrı ile aramda her hangi bir anlaşma yok yalnız çalışıyorum ama bunu açıklamaya çalışsam kafası iyice karışacaktı. Ne diyeceğimi bilemedim. Mantığımı kullandım…

- Gördüğüm kadarı ile hayır

dedim. ve ekledim

- ama buna alışacaksın…

Videoyu göremeyenler buradan.

Çay bardağını mutlulukla kavrayan kişi Ahmet Uğurlu, sık sık Cumhuriyet Expresi’nde karşılaşıyorum kendisiyle.

Boğazın sularını deler gibi bakan hatunun adı Ayşen Aydemir bu filmden ödül kazandığı gün kolon kanserinden vefat etmiş biraz önce okuyunca kötü oldum.

Filmin müziklerini Babazula yapmış fakat sahnede bize damardan girern parçayı Yansımalar adlı gurup seslendiriyor adı da “Bâb-ı Esrar”.

Filmin Yönetmeni Derviş Zaim.

Bir kamyonet durdu önünde…

Pazarlık ettiler ve gitti.

(…)

Güzel yüzü çirkin sıfatı ardındaydı (bilenler bu lafı bilir). Toyluk mu dersin bilmiyorum ama kızın fahişe olabileceği hiç aklımıza gelmemişti.

Yıllar geçtikçe onun o görüntüsünü hak ettiğini fark ettim.

En azından delikanlı gibi yaşıyordu, gizlisi saklısı, bahanesi yoktu.

Ne güzel fahişeydi o ya…

Havada ecel gelir mi? bence bıraktı kendini.

duruyorum gözlerimi kapatıyorum.
hatırladıklarımdan kalanlara ömür biçmeye çalışıyorum.

hatırladıklarım sanki bana ait değil.
başkasının hayatına ait görüntüler.

akıntısı geçti gibi canımın.
sadece sabah ezanlarında vuruyor tekrar.
o zamanlar dua etsem bâri.

küfür ediyorum sessizce.

kimse uyanmamalı…

tanrı geceleri bana emanet ediyor bütün kötü duyguları.
senin için ben taşıyorum onları.
küfürlerimi kucağıma alıp uyuyorum…

sen uyurken…
8 saatlik açlıklara sakladığın,
ağzını bantladığın vicdanının !!
çığlığını ben duyuyorum…

aklımı açıp bakıyorum bazen.
kalana ömür biçmeye çalışıyorum…

Hayat çok sert.
Buruk, başına buyruk.
Birde her şey çok normalmiş gibi olmuyor mu sinir oluyorum.
Her şey herkesin yanına kâr.
O yüzden eriğe dalan çocuklar gibi yaşıyorlar şu gördüğün insanlar.
Ne sana ne bana verecek hiç bir şeyleri yok.
Çiçek açtırabilirsen bu bokun içinden ya da en azından umut edebilirsen.
Ne mutlu sana.

Omuzlarına kulunç gibi tel tel asılan mutsuzluğu, vücudundan inip etrafındaki her şeyi derin bir karanlığa bürüyüp yutuyor. Sonra o karanlık da kaybolup koca bir hiçin içine hapsediyordu onu.

İnsanlar konuşuyor, yürüyor, çarpıyor, gülüyor… o ise bütün bunlardan kopuk, boğuk görüntüler ve sesler içerisinde becerebildiği kadarıyla sabit ve kimsesiz sadece ayakta duruyordu.

Sonra gözden kayboldu.

I know it’s hard to tell how mixed up you feel
Hoping what you need is behind every door
Each time you get hurt, I don’t want you to change
Because everyone has hopes, you’re human after all
The feeling sometimes, wishing you were someone else
Feeling as though you never belong
This feeling is not sadness, this feeling is not joy
I truly understand. Please, don’t cry now

Please don’t go, I want you to stay
I’m begging you please, please don’t leave here
I don’t want you to hate for all the hurt that you feel
The world is just illusion trying to change you

Being like you are
Well this is something else, who would comprehend?
But some that do, lay claim
Divine purpose blesses them
That’s not what I believe, and it doesn’t matter anyway
A part of your soul ties you to the next world
Or maybe to the last, but I’m still not sure
But what I do know, is to us the world is different
As we are to the world but I guess you would know that

Please don’t go, I want you to stay
I’m begging you please, please don’t leave here
I don’t want you to hate for all the hurt that you feel
The world is just illusion trying to change you
Please don’t go, I want you to stay
I’m begging you please, oh please don’t leave here
I don’t want you to change for all the hurt that you feel
This world is just illusion always trying to change you

Please don’t go, I want you to stay
I’m begging you please, please don’t leave here
I don’t want you to hate for all the hurt that you feel
The world is just illusion trying to change you
Please don’t go, I want you to stay
I’m begging you please, oh please don’t leave here
I don’t want you to change for all the hurt that you feel
This world is just illusion always trying to change you

Uzun zamandır blogumda insani yazıların, bilgisayar yazıları tarafından ezildiğini görüyordum. Artık bende yazılımla ilgili yazılarıma buradan değil oradan devam edeceğim. Böylelikle buranın ortaya karışık ketçaplı piza tadından kurtulacağını umuyorum.

Şuradaki videoda da görebileceğiniz gibi Geany editör için yaptığım eklenti size kodlama yaparken anında Python yardımı alma fırsatı sunuyor.

Bu eklentiyi nasıl kullanacağınız ise burada.

Bu sloganlardan birini duyup hadi ben bi Zimbavey’e (kesin yanlış yazdım) bi otostop çekeyim diyen oluyor mu aramızda?

%100 pamuklu heleloy marka ped kullanıp hayatı kaçırmıyorlarsa kızlar. Neden hayatı o kadar garip bir yerden yakalıyorlar?

Sen heleloy marka şampuan sayesinde kendine olan güvenini kazanıp kendini yakınlaşmaya hazır hissediyorsan Barış Manço’nun ne günahı vardı da o canım saçları arap sabunuyla yıkayıp yamyam amcalarla muhabbet ediyordu?

(…)

Şu anda güzel sanatlar sınavı için bekliyorum. Hayli erken gelmişim o yüzden Taksim’e çıkıp oradan biraz aşağa yuvarlanıp manzaralı bir kafe buldum kendime. Utanmasam İstanbul’un tepesindeyim diyeceğim öyle yüksek. Bizim yakaya kadar her yer ayağının altında. Bu kadar yukardan bakınca önceki akşam okuduğum şeylerin etkisiyle bir yaşamın basit bir şemasını inceliyormuşum gibi hissettim.

Sabah 9 akşam 10 arası çalışan bir insanı güzel yaşamanın : hafta sonları güzel giyinip “öhömmm bir tekila lütfen” diyebileceği biryerlere gidebilmek olduğuna inandırmak zorundalar. Önceden tanımlanmış bir mutluluk planları var onların belirlediği şeylere sahip olursak mutluyuz demektir. Bu nasıl giyinmemiz gerektiğinden nasıl kokmamız gerektiğine hatta eğlencemize bile. (Onlara göre ben günahkâr sayılabilirim sanırım. Çünkü en çok bir şeyler üretmekten zevk alıyorum.)

Bizde az hevesli değiliz. sürü psikolojisi hesabı. Ben her şeyden vaz geçtim yemişim böyle düzeni deyip kendini çemberin içine çıkardığın zaman yaşanılan dışlanmışlık duygusu seni hoop içeri alıyor…

Şu Büyük Ada’da tepede bir eve yerleşip herşeye sırt dönmeyi başarmış bir sanatçı vardı adını unuttum. Bu konuda bana göre tam bir kahraman. Böyle bir öz güven var mıdır? Bu başarılı sayılan iyi kavrulmuşlarından bir tanesini oturtsan o adamın karşısına anlattırsan bütün hayatını. “Bütün hafta çalışıyorum ama o hafta sonu bilmem nereye gidip bir tekila söylüyorum o an bütün çalışmanın karşılığını almış oluyorum…..Evet iş yerinde hep benden yüksek rütbeli erkeklerle sevgili oldum çünkü…” diye anlatsa o 3 kuruşluk olan ama dışarıdan bakınca şahane gözüken hayatını (evet bu cümleyi bir yerlerden duydum feci uyuz oldum. Bahsi geçen hatun çok büyük bir şirkette iyi bir mevki sahibi.) O abinin sikinde olmayışını huşu içerisinde izlesem ne güzel olurdu.

Bir tarafta kendisine göre hayatın gerekliliklerini yerine getirirken gittikçe bilenen vicdanından kaçmak için, sarılıyorken içki şişelerine ,10ar dakikalık insanlara…. diğer tarafta bizim bildiğimiz bütün tatminlerden uzak sadece kendisi ile seneler geçirebilmiş biri.

Geçenlerde babamla konuştuk aynı şeyi. Aslında daha çok babam vaaz verdi diyebiliriz:) “Bütün gençlerde aşırı bir para tutkusu ve başarı arzusu görüyorum. Gidip en şahane şirketin müdürü olsan para kazanacaksın kazanmasına da kallavi odan ve mobilyaların haricinde seni bir mahkum dan ayıracak olan nedir? Sabah 9 akşam 9.. Ayda 4 gün yaşamak iyi yaşamakmıdır?” sorularıyla genç zihnimi derinden yaralayan babama sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.

Kafaya koydum zaten bende gideceğim. Dağın başına ahşap bir ev yapıp keseceğim elimi eteğimi bu tırt dünyadan. Şarkısını bile yazdım.. neyse kalkmam lazm. Bu yazı burada biter.

Benim için hatıra değeri taşıyan resimleri değil de daha çok sanatsal değeri olanları koyuyorum.

Diğerlerini flickr sayfamda bulabilirsiniz ilginizi çekerse.

Not: Resimler üzerindeki oynamalar gimp ile yapıldı. Üzerlerindeki tarihler rahatsız etmezse duvar kağıdı olarak kullanılabilir.

değilmiş…

Bir başyapıt.. ne diyeyim ki

bu yazının sonuna birde video koyayım ki cilası olsun (video bana ait değil)

benim musluman arkadaslarim da var

son zamanlarda entrylerde sıkça karşıma çıkan, değişik cümlelerle ifade edilse de özet olarak “son derece normal olarak inançsızım ama islam’ı da paganizmi de museviliği de bilirim” mealine çıkan anlatım.

peh peh peh, sanırsın monto kristo lordu bizim sidikli oğlan.

bilmesen şu yaşa kadar tibet zirvelerinde turuncu entariyle geziyordu da lütfedip türkiye’de ekşi sözlük yazarı oldu zannedeceksin.

lan iki gün önce babanın zoruyla bayram namazına giden sen değil miydin?

herhangi bir görüşü savunmak için yazmıyorum, bana ne alemin derdinden. ama bu teatral anlatımlar, ikiyüzlülükler de kalbimi kırıyor be paşam, hüzünlere gark ediyor. daha geçen ayki bayramda arefe gününde kaçarcasına güneye inen adam burada “laik ülkede bayram tatili mi olurmuş bik bik bik” diye burun kıvırmalara meylediyor… lan bayram işte!? iki dakika tad almaya bak yediğin şekerden, hürriyet.com ve lise 2 tarih & felsefe kitabından derlediğin siyasi görüşün sonucu belli bir inanç sisteminden çoktan çıkıp sosyal bir olguya dönüşmüş bayrama katlanamıyor, onu kavrayamıyorsan turp sıkayim senin rejimine de görüşüne de.

iki lafından bir diğeri de “ay şekerim ille de pagan, varsa yoksa paganizm, paganların çükü bile daha asil, ulvi dinlerin hepsi pagan zaten, ha bir de unutmadan benim müslüman arkadaşlarım da var, valla bak” olmuyor mu, ifrit oluyorum, az önce de gark olmuştum.

e abisi namazı pagandan almışız, pagan kimden almış? benim inancıma göre de zaten adem’den bu yana var ki bu nane? nolcek şimdi.

bak bak bombaya bak; alevi namaz kılmaz, kılıyorsa da alevi değildir.

nah kılmaz!

e sen şu şöyledir, şöyle değilse de şu değildir diyerek bütün tartışmayı kapatmışsın zaten, sana ben ne anlatayim?
toplam yaşadığı yıl itibariyle kafası biraz karışmış bir kaç amcanın dedenin dediklerine sorgusuz iman edersen kırarsın kalbimi.

yaşar nuri öztürk de yapmıştı bu hatayı, çok güzel döndü sonra, alevilerden oy istedi..ne demiş ecnebiler? onli fuuls değiştirmez fikirlerini gibi bişi.

aleviler çok da güzel,çok da zeki müslümanlardır, kardeşlerimdir. sen istediğin kadar zırvala.

hee pagan heee…tamam pagan aferin.

benim müslüman arkadaşlarım da var.

benim kürt arkadaşlarım da var dercesine.

hadi ya?
yok yok, lost izleye izleye böyle kayboldu bu oğlanlar.

Hadi uyu artık…

Tartışmak için değil saldırganlık yapmak için oradaysa.

Eleştiri sınırını aşmış cümlelerle kendini
gösterir “bu ____ tayfası çok kafasız oluyor.” cümlesi de bir örnektir

Söylediklerinizde anlam değil çelişki arıyorsa.

Hemen taksiye atlayıp eve gidin

Konu hakkında sizden daha az bilgili olduğunu , araştırma yapmayı reddettiğini görüyorsanız üstüne üstlük sizin vermeyi teklif ettiğiniz bilgileri reddediyorsa

sıcak bir banyo yapıp tv izleyin, herşeyi unutun.

Konuyu sizin kişisel mücadeleniz haline getirmeye çalışıyorsa.

Cümlelerinde çok fazla “sen” kelimesi geçmeye başlamıştır. Kişi bu noktadan sonra zaten öfkelidir (üzülmeyin büyük ihtimalle söyleyecek şeyi kalmadığı için bu durumdadır) tartışmayı bitirin

Çirkin kelimeler kullanıyorsa.

Küfürlü konuşmaya başladıysa ortamdan uzaklaştırın oksijeni tüketmesin.

Haklılığınızı kanıtladığınız ve tartışmanın bitmesi gereken noktada konu başka biryere dönüyorsa (ve bu tekrarlıyorsa)

En tehlilkelisidir. Amacı kendini kabul ettirmek ve dolayısı ile egosunu tatmin
etmektir. Eğer asıl mesele bittiyse devamını getirmeyin.

Geçtiğimiz haftaki “İstanbul Tasarım Haftası” etkinlikleri dolayısı ile kağıtlar , kompakt diskler havalarda uçuşuyor ve ortaya bir meydan uharebesi görünümü çıkarıyordu. 3 iş günü içerisinde yapılan e-posta trafiğinin , derlenen ofis belgelerinin , düzenlenen cideoların, kopyası çıkarılan kompakt disklerin (günlük ortalama 100-150 cd) , üzerinde değişiklik yapılan devasa resim dosyalarının ardından Artistanbul çalışanları olarak biz mavi ekran çıkarttık fakat Pardus “daha yeni başlıyorduk?” (yada “daha karpuz keseceydik”) der gibi bakıyordu.

ilk iş günü ofise geldiğimde Ali abinin yüzünden biraz paniklemiş olduğu görünüyordu.Hoş geldin beş geldin dedikten sonra ufak çaplı bir birifing verdi. Elimizde 150 küsür sayfalık bir pdf dosya vardı. Bunun içindeki her sayfadan tek tek screenshot (ekran görüntüsü) alıp ,resim dosyası olarak kaydedip , daha sonra bir video düzenleme yazılımı ile resimlerin arka arkaya slide-show gibi aktığı bir videoyu hazırlamamız gerekiyordu. Normalde ajans bu tip işlerle uğraşmadığından bu işleri gerçekleştirecek yazılımlara sahip
değillerdi Ali abi “sen ekran görüntülerini almaya başla ben video’yu düzenlemek için program arayacağım.” , dedi ve şöyle 30 gün civarı deneme süresi olan video düzenleme yapabileceği ücretli bir program arıyordu…

Bilgisayarımın başına geçtiğimde devasa bir pdf dosyası ile karşı karşıyaydım. Kesin konsol hazretleri kendi içerisinde bu işi becerecek bir komuta sahiptir deyip , konsol içerisinde pdf yazıp 2 kere tab tuşuna bastım. Gerçekten bulduğum pdfimages adlı komut benim
için yazılmış gibiydi $ pdfimages -j hamam.pdf yazıp enter tuşuna bastığımda 150 civarında jpeg dosya 15 saniyede elimdeydi. Eğer Pardus kullanmıyor olsaydık aynı işi yapan bir yazılım için ödememiz gereken fiyat yaklaşık 60$ olacaktı.İşin daha da garibi bu işlemi yaparken bütün sayfalar için ayrı ayrı ayar yapmak zorunda kalabilirdik.

Daha sonra videonun düzenlenmesi aşamasına gelindi. Şöyle bir karar aldık ; kdenlive adlı programı kullanacak ama bir sorun çıkarsa diye
bir kişi de aynı videoyu Windows ortamındaki bir başka program ile oluşturacaktı. Tam bir yayla lezzet testi ortamı oluştu. Kim daha önce bitirecekti? kim daha önce render alacaktı? kdenlive ile diğer yazılım 1 kere render alana kadar biz 4 kere (bazı yerleri beyenmeyip değiştirdiğimiz için) render işlemi gerçekleştirdik. Bu video edit
işinden ettiğimiz kar ise tam olarak 500$(adobe premier pro adlı programı kullansaydık 500$ verecektik) idi. Resimlerin video haline getirilmeden önce 4erli 3erli gruplar halinde biraraya getirilmesi ve bir takım prüzlerin temizlenmesi gerekiyordu. Bunu yapmak için benim hastası olduğum gimp adlı programı kullandık. 8mb lik gimp in 80mb lik tif dosyalara attırdığı taklalar dillere destan olabilecek nitelikteydi.(bilgisayarın başındaki adamı unutmamak lazım bana da bir alkış.) Bunun yerine eğer piyasadaki en yaygın resim işleme programını kullansaydık yaklaşık 629$’a malolacaktı.

Peki, ne oldu tüm bu süreçlerin sonunda? Uzun bir süredir danışmanlığını yaptığımız Aziz Sarıyer’in Hamam firması için yaptığı yeni koleksiyon, tamamen özgür yazılım ortamında yapılan bu sunum/tanıtım süreçlerinin ardından “Yılın en iyi tasarımı” ödülünü aldı! Hazırlanan video çok beğenildi ve bütün etkinlik boyunca gösterimdeydi.Hatta hızını alamayıp dünyadaki en önemli tasarım etkinliklerinden biri olan “paris maison et objet” de gösterime girdi. Linux üzerinde bir kara bulut dolaşır. denir ki Linux çoklu ortam işlerinde topaldır ;fakat Pardus yaşanılan bu ciddi ve hata kaldırmayacak sınavı başarılı bir şekilde verdi. Hemde bize yaklaşık 1200$ lık bir tasarruf sağlayarak.

Notlar

• Burada -şu ücreti ödeseydik bu ücreti ödeseydik- şeklindeki
  yazdıklarıma gülüp aptal herif bilmemnewarez.com sitesinden o
  ücretli programların crack’lerini bulurum çatır çatır kullanırım ben diye
  düşünenler varsa şunu söyleyeyim ki buradaki satın alma
  senaryoları saygıdeğer insanlar ve şirketler üzerinden
  düşünülmüştür.

Uzun zamandır ortada yokum. Yine hayal dünyama çekilmiş durumdaydım. Bunda 3 senemi verdiğim güzel sanatlar fakültesini bırakma kararımın büyük bir etkisi vardı. Artık o okul bana o kadar acı veriyordu ki vazgeçip baştan başlamak daha mantıklı bir hal almaya başlamıştı.Ama geri dönüşünde büyük bir riski vardı artık eskisi kadar şanslı olmayacak : bir yandan sınava hazırlanmak için gerekli olan parayı kazanmaya çalışırken bir yandan da etrafıma dönen sosyal dalaverelere kulaklarımı kapayıp tekrar üniversite sınavına hazırlanmam gerekecekti. Bu okul konusu hala canımı çok sıkıyor. Düşünmekten bile kaçıyorum. Eskişehird’e geçen zamanıma yazık oldu diyesim geliyor. bu fikir o kadar boğuyor ki beni vazgeçip başka şeylerle ilgilenmeye başlıyorum.. Sanırım biraz kafayı yiyip geldim oradan. Pek hareketli bir insan değildim ama bu kadar da durgun değildim sanırım.

Bu durgunluğumun ne olduğunu merak ediyorum aslında. Bir “dünya s.kime minare g.tüme” vakası mı yoksa olgunlaşma mıdır bilemiyorum. İnsanlar yada olaylar pek fazla üzemiyor beni. Bunda son 5 sene içerisinde ailemden 3 kişiyi kaybetmemin (2 si çok trajik bir biçimde) etkisi olabilir diye düşünüyorum. Farkında olmasak da üzülerek geçirdiğimiz her saniyede kısa hayatımıza haksızlık ediyoruz.. birde “Nasıl olsa öleceğiz ulan nedir derdin” diyorum.

Konuyu nereden aldım nereye getirdim ya. Neyse hayatımda yeni bir umut ışığı var şimdi. Artistanbul adında bir yerde çalışmaya başladım. Ne iş yapıyorsun derseniz ortaya karışık tasarımcı gibi bir şeyim sanırım . Grafik web ve Video konusunda hizmet vermeyi başarmış bulunuyorum şu ana dek. Gerçi çalışmaya başlayalı hafta ancak oldu ama kendimce şirkete baya bir katkım olduğunu düşünüyorum.

Tekrar bir şeyler başarmanın tadına varır gibi oldum. 8 aydır evden çıkmayan bendeniz için tekrar insan içine karışma konusunda faydası da oldu. Konuşurken yüzüme bakan insanlar var. Yaptığım işin zaman kaybı olmadığı bir yer. [ Emrah filmi oldu ya: "bana ekmek verdiler abi :'( su verdiler hiç bu kadar iyi davranmamıştı kimse bana!" ] orada yaptığım işlerden bir sonraki yazımda bahsedeceğim.

Okul konusuna gelince (..) maalesef geri dönüyorum. Hiçbir entelektüel sebepten dolayı değil onu söyleyeyim direkt olarak askerlik hizmetini 16 ay yapmamak ve lise mezunu olarak anılmamak için. 1 sene ara verip sınava tekrar hazırlanmak konusundan vazgeçtim çünkü benim yaptığımı yapan ( özetle benim gibi zamanında “ya ne olacak ki seneye girerim üniversite sınavına” diyen) büyük ağabeyim tarafından uyarıldım. Bana çalışmaya başladıktan sonra okul hayatına geri dönmenin ne kadar zor olduğunu anlattı. Normal şartlarda 3 senede bitiyor okul ama kafama koydum seneye sınava hazırlanıp İstanbul’a geleceğim. Bu şekilde hem istediğim işte çalışabilir hemde okuyabilirim. böylelikle zaman da kaybetmemiş olurum.

Firebug

Utanmasam şu ana kadar gördüğüm en güzel web geliştirme ortamı diyeceğim. Keşke bunu bir eklenti değil de ayrı bir program olarak tasarlasalarmış. Bu eklenti sayesinde web sayfalarınızı düzenleyebilir, hata ayıklayabilir , ve html, css, javascript kodlarınızın doğruluğunu izleyebilirsiniz. Tek kelimeyle süper

Measurelt

Web sayfalarınızı ölçmek biçmek için kullanabileceğiniz bir eklenti..

Colorzilla

Fare ile sayfada gezinirken farenin üzerinde bulunduğu pikselin renginin hem r, g ,b değerlerini hemde 16′lık değerlerini gösteren bir eklenti

Screengrab

Web sayfanızın ekran görüntüsünü yakalamak istiyorsunuz ama sayfanın aşağıdan taşan kısımlarını nasıl alacaksınız görüntüye? tabi ki Screengrab sayesinde (reklam metni gibi oldu )

Web Developer

Birçok web programcısının göz bebeği olan bu eklentinin ne yaptığını anlatmam zor. çünkü içerisinde bir web geliştiricisin sahip olmak isteyeceği herşey var gibi duruyor:) en iyisi siz indirip bakın (üşendim valla ana menüsünde eleman sayısı bile 12)

IE Tab

Linux da çalışmayan bir eklenti bu. Tek düğme ile Firefox’un motorunu internet explorer ile değiştiriyor böylelikle sayfalarınızın tarayıcılar arası karşılaştırmasını zahmetsizce yapıyorsunuz

Css Wiever

Sayfaları dolaşırken fareyi üzerine getirdiğiniz bölgelerin css kodlarını gösteren vatana millete faideli bir uygulama

Kaynak : http://www.dezinerfolio.com/2007/07/02/9-essential-firefox-extensions-for-all-web-developers/

Herkes havalimanına gelirken uçağın bir parçasını yanında getirir. Pistin ortasında uçağı parça parça biraraya getirir ne tür bir uçak yapacakları konusunda durmadan tartışırlar

Air DOS

Herkes uçak havalanana kadar ittirir. uçak havalanınca içine atlar, yere çakılınca tekrar iner ve ittirirler.. böyle sürüp gider

Mac Airlines

Bütün plotlar , hamallar , biletçiler ve hostesler aynı gözükürler ve aynı şekilde hareket ederler.. birşeylerle ilgili bilgi almaya çalıştığınızda sizi nazikçe bilmenize gerek olmadığına , aslında hiçbirşey bilmek istemediğinize ikna ederler susar oturursunuz.

Windows Air

Yolcu terminali çok güzel gözükür ve çok renklidir. Hostesler dostcanlısıdır, Kolayca ve sorunsuz bagaj kontrolünüzü yaptırır rahatça uçağa binersiniz.. 10 dakika sonra uçak hiçbir belirti olmadan havada patlar

Windows NT Air

Windows Air gibidir, fakat çok daha pahalıdır , çok daha büyük uçakları vardır ve patladığı zaman 100 km içerisinde canlı yaratık bırakmaz.

Windows XP Air

Bütün uçaklar aynı görünümlü, parlak renkli ve olması gerektiğinden 3 kat büyüktür. Bütün yol gösterici işaretler kocamandır ve aynı yönü gösterirler. Ne yöne giderseniz gidin, Karşınıza onu takip etmeniz için ısrar eden pelerinli şapkalı bir adam çıkar. Bütün kıyafetleriniz ve bavullarınızdan arındırılır ve sizde herkes gibi xp-havayolları uçuş kıyafeti ve bavulu ile yola devam edersiniz. Telaşlanmayın bunların ücreti geçirgen!? bilet fiyatınıza dahildir. Siz kontrat imzalayana kadar uçak yerden kalkmaz. Uçuş sırasında size vaat edilen eylence Mikifare çizgi filminin tekrar tekrar izletilmesinden başka birşey değildir. Yiyecek yada içecek bir şeyler istediğinizde 900 lü müşteri hizmetleri numarasını aramanız gerekir. Uçuş sırasında düzenli olarak üstünüz aranır.. Eğer tuvalete 2 kereden fazla giderseniz 1 bilet daha almanız gereklidir. Nereye giderseniz gidin uçak göbek üstü iniş yapar.

No Frills Airlines – Watch the best video clips here

OSX Air:

Beyaz bomboş bir terminale giresiniz, tek görebildiğiniz şey köşede beyaz masanın arkasında oturan bayandır, biletinizi almak için bayanın yanına gidersiniz. Gülümser ve size “OS X Air’e hoş geldiniz, Lütfen resminizin çekilmesi için beni takip edin”, Siz kameranın nerede olduğunu bile anlamadan resminiz çekilir. “Teşekkür ederiz, işte biletiniz.” Minimalist dizayn edilmiş biletiniz üzerinde sadece resminiz vardır, Çünkü zaten sizin hakkınızda her şeyi biliyorlardır. sağ tarafınızda bir kapı açılır içine doğru yürürsünüz. Geniş açık beyaz bir alanda tek bir sandalye vardır oraya oturup beklersiniz. Etrafta sizden başka hiç yolcu görmezsiniz koca bir yalnızlık ve soğukluk hakimdir. Uçuş sırasında havalanırken inerken hep şunu düşünürsünüz “vay be , hizmet gerçekten güzel ama bir şeylerin eksik olduğunu hissediyorum”.

Windows Vista Airlines:

Çok güzel gözüken terminalde görüp görebileceğiniz en büyük uçaklar vardır. her 10 metrede 1 güvenlik memuru karşınıza çıkar ve “Yürümeye devam etmek istediğinize eminmisiniz , yoksa işlemi iptal mi etmek istersiniz?” diye sorar. İptal etmenin ne sonuç doğuracağını bilemezsiniz o yüzden devam etme seçeneğini seçersiniz. Acente masasına ulaşıp uçakların neden bu kadar büyük olduğunu sorarsınız. Güvenlik memuru
–bu soruyu sormak istediğinize emin misiniz”

şeklinde tekrar bir soru sorar. Evet dersiniz bu sefer
“cevabı duymak istediğinize eminmisiniz”
şeklinde 2. sorusunu yapıştırır. ona da evet derseniz masadaki oturan bayan uçakların çok büyük olmasının sebebinin müşterilerin büyük uçaklarda kendilerini daha iyi hissetmeleri olduğunu açıklar. Aynı zamanda uçaklar büyük olduğu için 2 kat yavaş giderler.

Uçakğa binmeden 1 saat önce güvenlik görevliler 10 dakikada bir volta atıp her yolcuya tekrar tekrar

“bu yolculuğu yapmak istediğinize emin misiniz?”

diye sorarlar. Şirket politikasına uygun bir biçimde kaptan bütün yolculara aynı soruları sorar. Birsürü soruya evet cevabı verip siz evet demeyi motor refleks haline getirdikten sonra bir yabancı gelip

“suratına sıkı bir yumruk atmamı istermisin”
der sen gayet şuursuzca evet dersin ve suratına sıkı bir yumruk yersin

Kalkıştan sonra pilotlar hava vitesinin yeni uçakta çalışması için gereken güncellenmenin yapılmadığını fark ederler. Uçuş süresince vites hep en küçük ayarda kaldığı için bu uçağın daha da yavaş gitmesini sağlar, fakat pilotlar buna alışıktır ve güncellemenin yakın zamanda olması umuduyla yolculuğunuza devam edersiniz

Linux Air

Canı sıkılmış bütün OS havayolları çalışanları kendi havayolu şirketini açmaya karar verirler. Uçaklar , bilet sayıcılar inşa ederler , pistlere asvalt dökerler. Sizden biletin basım masrafını karşılayacak kadar ücret alırlar, fakat kağıtta istemezseniz bileti internetten edinip tamamen bedavaya da getirebilirsiniz. Hata arkadaşınızın sahip olduğu bir bileti fotokopi çektirseniz bile olur . Uçağa bindiğinizde size koltuğunuz için ayrılmış bir yer, 4 tane cıvata , ingiliz anahtarı ve bir adet koltuk-nasil-yapilir.html kitapçığı ile baş başasınızdır. bir kere yerleşmeyi başarırsanız tamamen size göre ayarlanabilir ve dolayısıyla çok rahat bir koltuğa sahipsinizdir, Uçak mükemmel bir şekilde yolculuğunu tamamlar yemekler şahanedir. O kadar mutlu yaşamışsınızdır ki yolculuğu diğer insanlara da anlatmak istersiniz. diğer hava yolları için harcadıkları paraya çiğnedikleri kanunlara acırsınız! Derdinizi anlatmaya çalışırken duyduğunuz yorum şu olur :

Koltuğu sen kendin mi yapıyorsun?!! git işine.. uğraşamam valla..

* bu yazı benim tarafımdan “http://linuxgazette.net/issue45/orr.html” adresinden alınmış ve yorumlanarak bu hale getirilmiştir

Not: bu iki siteyi de bildirgeç sayesinde buldum.

Şimdi SHIFT+E tuşuna basıp elimize silgiyi alıyoruz. Siyah-beyaz olan katman seçili olmalı şimdi bir deneme yapın ve silgiyle biraz etrafa dokunun. İşin mantığını anladınız ctrl+z ye basıp silme işleminizi geri alın.


Şimdi çok dikkatli bir biçimde biraz önceki işlemi tekrarlayın. ve işte sonuç


** Resim için Yasemin’e teşekkürler
** anlayamadığınız birşey varsa yorum olarak ekleyin

Bunu anlatmanın en kolay yolu nedir diye düşünürken neden kendini anlatmıyorsun dedim kendi kendime.. benim linux a geçiş hikayem 2 sene öncesine dayanıyor. yazın duvar resmi yapıp kazandığım parayla kendime güzel bi alet topladım. Ölümcül bir oyun aleti değil ama işimi gayet güzel görüyor.

Amacım başlangıçta müzik programları ile uğraşmak ayrıca eski aşkım olan 3dmax ile tekrar haşır neşir olabilmekti. Herzaman olduğu gibi standart winxp kurulu sistemimde el emeği göz nuru ile kurduğum 30-40 çeşit program 6 ayda bir mavi ekranlara kurban gidiyordu.

Aslında kabul etmeliyim ben hoyrat bir bilgisayar kullanıcısıyım, yani stronghold oyununu install ederken gider alt+tab yapar ofis belgesi açar o zavallı açılmaya çalışırken gider firefox ‘dan bloguma birşeyler yazmaya çalışırım. herkes de gıcık olur bana.ben bilgisayar kullanıyorken etrafta birileri varsa “olm 2 dakka beklesene bağırttırıyorsun makinayı” “cık cık cık araba mı kullanıyorsun?” sesleri duyulur.Ama şunu söylüyorum elimdeki alet çift çekirdekli ve 1800 mhz hızında çalışıyor. ben ise 2006 yılında karşımdaki bilgisayara en fazla 3 işi birden yaptırmaya çalışıyorum günümüz teknolojisi için bu pek sorun olmasa gerek..

Fakat evdeki hesap çarşıya uymadı. 3-4 ayda bir mavi ekran görmeye çıkardığım birsürü işi kaybetmeye başladım çünkü bir kere sistem gittimi asla geri döndüremiyordum. Allahtan daha sonra diski bölümleyip önemli verileri “D:” sürücüsüne atmayı akıl ettim. Şu ana kadar da hiç bir virüs temizleme programının benim bilgisayarımı virüslerden temizlediğini görmedim. Hep tek çözüm format atmak oluyordu. Bu durumdan çok sıkılmıştım ve adım bilgisayar canavarına çıkmıştı. Her format atışım ve bilgisayarı eski haline getirişim –sürücüsü winamp’ı bsplayer’ı messenger’ıyla– abartısız 8 saat sürüyordu. artık geceleri sinirimden ağlıyor uyuyamıyordum. Çünkü bilgisayara format atmak gibi dünyada hiçkimsenin sahip olmadığı bir hobiye sahiptim. Üretkenliğim uok oluyordu ama güzel oyunlarım vardı, onlar beni mutlu edebiliyordu. Derken internette gezinirken ubuntu ile karşılaştım aslında ubuntu nun ücretsiz olarak evinize kadar ubuntu cd leri yolladığı haberini okudum. Spariş verdim adamlar helal olsun hakikaten gönderdiler CD’leri. Kurdum makinaya biraz uzun sürdü ama XP kurarken de öyle oluyordu gayet kaşarıydım saatlerce install yapmaya. Açtım makinayı beni şaşırtan birşey vardı. Çalıştırır çalıştırmaz iiiiiiiuuuuuuuuuvvvvvvvvvvvvaaaaaaaaa şeklinde kafamı hırpalayan açılış sesini duymuştum (woofer açık kalmış ev sallandı). 10 saniye kitledi beni “ne yani ses sürücüsü kurmayacakmıyım?” dedim kurmayacaksam ben ne işe yarıyorum şeklinde bir bocalama yaşadım. “almayın onu benden sürücü kurmak istiyorum” ben diye çok ağladım sokaklarda.

alahtan ubuntu’da da otomatik olmayan şeyler vardı örneğin: türkçe q klavyeyi otomatik tanımıyoru ubuntu tanıtmak için baya bi forum falan okumak zorunda kalmıştım. ayrıca disklerin mount edilmesi gibi bir durum vardı yabancı olduğum bu durum’u türkçeye çevirirsek disk’i bağlamak manasına geliyordu. örneğin elinizde 2. bir hdd var bunu gidip bilmem neredeki fstab dosyasının içeriğine o diskin özelliklerini girerek ardından bağla bilader komutunu kullanarak çalışır hale getirebiliyordunuz.

Doğruyu söylemek sıkıcı gelmişti ubuntu, ama bi yandan da gizemliydi Windows’um seda sayansa ubuntum Emre Kongar – Haluk Bilginer karışımı birşeydi, daha yetenekli ve daha bilgiliydi ama aynı zamanda baş etmesi ikna etmesi zor gözüküyordu ve ben Seda Sayanı tercih ediyordum çünkü daha eylenceliydi ne desen peki hayatım diyordu. Fakat Seda’dan soğumam devam ediyordu benden habersiz arka tarafta birileri ile kırıştırıyor (windows ve güvenlik) sonra benim üzüldüğümü görüp istersen daha yüksek bir donanım almayı dene diyordu. İstekleri bitmiyordu Firewall istiyordu Antivirüs programı istiyordu.. istiyordu istemesine fakat senin bunları karşılayacak işlemci gücün ram’in varmı diye sormuyordu. Tek taraflı bir ilişkiydi bu. Oynadığım oyunlar karşılığında verdiğim emek ve para kesinlikle birbirlerini karşılamıyorlardı. Zaten bana verebildiği tek şey oyun olabilmeye başlamıştı son zamanlarda. Sadece oyunlar sayesinde ilişkimiz ayakta duruyordu. ve sadece oyun oynamaksa mesele genelev.. pardon ateri salonuna da gidebilirdim.
Bir gün evime hiç tanımadığım bir marangozu getirmesiyle benim bardağımdaki son damla taştı (bilgisayarınızda virüs var temizlemek istermisiniz şeklinde bir uyarı çıktı ben evet’e tıklayınca güzel güzel antivirüs programını yükledi ama çalıştırmak için para istedi) vurdum kapıyı çıktım (reset tuşu) o sırada elimde olan pardus cd sini taktım ve hiçbir yedekleme yapmadan pardus kurulumuna geçtim

kurulum arabirimi gerçekten kolaydı ve iğrenç text screen lerden oluşymuyordu. 5-6 defa deneyeerek ubuntu kurabilmiş olan ben tek denemede disk bölümlemesini yapabilmiştim bu sefer… sistemi açtım drılammmmdırılammm diye açıldı ubuntu da ses kartımı otomatik tanımıştı o yüzden fazla şaşırmadım. Kaptan masa üstü diye bişi karşıladı beni yok efendim mouse’unu sol elinle mi tutacaksın sağ elinle mi tutacaksın alnını mı kullanacaksın diye sordu. Gel sana kafana göre bi wallpaper ayarlayalım dedi. Görev panelini nasıl istersin bak şöyle artiztik bişiler mi olsun dedi, böyle mi olsun dedi, sırtıma yastık koydu ,kahveden çay söyledi dertlerimi dinledi.. sevgilim seda-xp den ayrıldığım o akşam kaptan masaüstü elimden tuttu ,bana babalık etti. Kendisine teşekkür edip uğurladım etrafıma bakınıyordum kullanmaya başladım. Masaüstü hepsinden farklıydı kde diyorlarmış bu dalgaya. Herşeyin Türkçe olmasından heralde kullanmak çok kolay geldi. Bir sorum olduğunda irc kanalına girip sorabiliyor merakımı giderebiliyordum. Yeni ve bizden olmasının verdiği gazla herkes çok sıcak davranıyor yardımcı olmaya cevap vermeye çalışıyordu.

Bana Emre Kongar’ı unutturmuştu Seda-xp ise hayatımdan çıkalı çok olmuştu Pardus ikisindende farklıydı hem renkli eylenceli hem bilgiliydi. Ubuntu’da yaşadığım sorunların hiçbirini yaşamadım. o kadar disk mount etme ile ilgili yazı okumam boşa gitti Pardus bunu otomatik yapıyordu hemde herşeyi usb aygıtlarımı hdd lerimi windows partisyonumu herşeyi önüme koyuyordu. kendimi bir hiç gibi hissediyordum çünkü ayar yapmak için bana hiç bir fırsat tanımamıştı zorg.py midir nedir öyle birşeyi varmış ekran kartımı otomatik tanıdı ses kartı desen zaten tanıyordu hard disklerim bağlandı klavyem düzgün bir şekilde yapılandırıldı dedim bir messenger kurayım kurayım nero muadili bi program bulup kurayım winamp kurayım da keyfim yerine gelsin bilgisayar kullandığımı anlayayım yaw. Ama lanet olsun ki hepsi hazır geliyordu cd yazma programından messenger programına amarokdan (winamp ın taha ta..aklısı) adres defterine not tutma aracından mail programına her bi si.im hazır gelmişti :@ … ee bana ne kaldı? 35 dakikada kurduğum işletim sistemi o kadar hazır dı ki kendimi aptal gibi hissediyordum

O Okan Bayülgendi. Beni eylendiriyor ve biryandan da yeni şeyler öğrenmeye zorluyordu. Alışkanlıklarım değişti. amarok, gimp , freemind , milkytracker ve kate benim bileklerime kelepçe olmuştu artık onlarsız bir hayat düşünemiyordum. Artık kendi dişime göre bir işletim sistemi bulmuştum pisi ile program kuruyor bu işlem devam ederken openoffice ile belge açıyor o açılırken (şu anda) bloğuma yazılar yazabiliyordum. işlemci kullanımı %100 olmasına rağmen benim yaptığım işleri zerre etkilemiyordu.

Ama özlediğim tek birşey vardı oyunlar,.. krekli warez li dinlemeden emule dan şeytanca gülümseyerek sömürdüğüm gözümün yağını akıtan oyunlarım.. açık söylüyorum /*bu bir linux’u yağlama yazısı değil */ windowstaki oyunlarımı çok özlüyorum. Birde emesendeki göz kırpmaları özlüyorum kopete nin dosya alma verme konusundaki beceriksizliğinden de nefret ediyorum.

• herhangi bir konqueror penceresi açıp adres çubuğuna “fonts:/” yazıp entere basın
  
• karşınıza kişisel ve sistem adlı iki klasör gelecek. indirdiğiniz font dosyasını kişisel klasörünün içine sürükleyip bırakın.

]]> http://horselogy.wordpress.com/2007/06/16/pardusa-font-eklemek/feed/ 0 horselogy http://horselogy.wordpress.com/2007/06/16/bedava-yazititipleri-1/ http://horselogy.wordpress.com/2007/06/16/bedava-yazititipleri-1/#comments Sat, 16 Jun 2007 13:17:00 +0000 horselogy http://horselogy.wordpress.com/2007/06/16/bedava-yazititipleri-1/ ]]> Grafik işleri için yada başka birşeyler için değişik yazıtiplerine ihtiyaç duyuyorsanız
http://www.dafont.com/ adresine uğramanızı tavsiye ederim. Şu anda 7500 bedava sahip olan sitenin içeriği hergün büyüyor.

]]> http://horselogy.wordpress.com/2007/06/16/bedava-yazititipleri-1/feed/ 1 horselogy http://horselogy.wordpress.com/2007/06/13/yasakli-bolgelerden-msne-girmek/ http://horselogy.wordpress.com/2007/06/13/yasakli-bolgelerden-msne-girmek/#comments Wed, 13 Jun 2007 10:30:00 +0000 horselogy http://horselogy.wordpress.com/2007/06/13/yasakli-bolgelerden-msne-girmek/ ]]> Eğer iş yeriniz / okulunuz msn gibi programlara yasak koyduysa yada msn portlarını kapattıysa üzülmeyin web2.0 var . meboo msn/google talk/ aim ve yahoo messenger ağlarına web browser üzerinden bağlanmanızı sağlıyor.

]]> http://horselogy.wordpress.com/2007/06/13/yasakli-bolgelerden-msne-girmek/feed/ 0 horselogy http://horselogy.wordpress.com/2007/06/10/bocekler-heryerdeydi/ http://horselogy.wordpress.com/2007/06/10/bocekler-heryerdeydi/#comments Sun, 10 Jun 2007 10:04:00 +0000 horselogy http://horselogy.wordpress.com/2007/06/10/bocekler-heryerdeydi/ ]]>

Tuğberkin cep telefonu ile çekmiştik.

– Cast –
duvardaki böcek : Necati
yerdeki böcek : Tuğberk
bilgisayar başındaki böcek : Akif


]]> http://horselogy.wordpress.com/2007/06/10/bocekler-heryerdeydi/feed/ 0 horselogy http://horselogy.wordpress.com/2007/06/09/yigenimin-oyuncak-arabasi/ http://horselogy.wordpress.com/2007/06/09/yigenimin-oyuncak-arabasi/#comments Sat, 09 Jun 2007 07:39:00 +0000 horselogy http://horselogy.wordpress.com/2007/06/09/yigenimin-oyuncak-arabasi/ ]]> .flickr-photo { border: solid 2px #000000; }.flickr-yourcomment { }.flickr-frame { text-align: left; padding: 3px; }.flickr-caption { font-size: 0.8em; margin-top: 0px; }

resim 051.jpg, originally uploaded by Horselogy.

kendinizi küçük bir adam gibi hayal edip fotoğraf makinesini ve ışığı ona göre konumlandırdığınızda güzel sonuçlar çıkıyor ortaya…





]]> http://horselogy.wordpress.com/2007/06/09/yigenimin-oyuncak-arabasi/feed/ 0 horselogy